Zien dat het goed is, of mooi geweest

Als je nog maar net aan de goede kant van de veertig zit is de onschuld er wel een beetje af. Speelse lichtvoetigheid maakt plaats voor knagende vragen, duivelse dilemma’s en een hang naar richtinggevende wijsheden. Balansen worden opgemaakt en besluiten neem je alleen nog maar in het licht van hoe je herinnerd wilt worden.

Als je nog maar net aan de goede kant van de veertig zit, is ergens gewoon mee ophouden geen serieuze optie meer – das war einmal. Je gaat Duitse uitdrukkingen gebruiken en kiest voor het grote, Franse gebaar. Columns schrijven, daar houd je niet mee op, daar stop je mee.

Ik stop met het schrijven van columns.

[laat betekenisvolle stilte vallen]

Een goed gebaar, zo weet je inmiddels, is genereus. Persoonlijke overwegingen zijn nooit maatgevend. De taal is er een van het grotere goed, van het maatschappelijke belang. Weten wanneer je ruimte moet maken voor jong talent.

Desgevraagd wil je best wat meegeven. Geheel vrijblijvend, je wilt je opvolgers natuurlijk niet voor de voeten lopen, maar je wilt ook niet de indruk wekken dat je om materiaal verlegen zat.

En dus doe je wat suggesties.

Een column over hardlopers die zichzelf te tof vinden voor het voetgangerspad bijvoorbeeld. Of eentje over mensen die claimen dat Pinkpop sinds Justin Bieber niet meer underground is. Een column over PVV-stemmers die het heus niet met alles eens zijn wat Geert Wilders zegt maar die het wel belangrijk vinden een stevig signaal af te geven richting Den Haag, over de invoering van een literaire boekenlijst voor het HBO (vijftien romans per opleiding), een column over gevoelstemperatuur (iets over de feminisering van het onderwijs en wetenschap), over mensen – partners in het bijzonder – die systemen niet respecteren (ik noem een vaatwasserinruimsysteem), over paspoorten en loyaliteit (analogie: is het te verteren dat de voorzitter van een Haagse onderwijsinstelling onder een SPARTA-dekbed kruipt), over automobilisten met zo’n aanmatigend ‘werkverkeer’-bordje voor het raam, een techniek-filosofische verkenning van het meisje dat vraagt of je een selfie van haar wilt maken, een column over Erdogan-aanhangers (gestrekt been niet nodig, geen volk zo makkelijk op de kast te krijgen), over genezing versus troost, over ouders die hun kinderen vrij laten in hun studiekeuze omdat ze alleen maar willen dat hun kroost gelukkig wordt (vraag: sinds wanneer is gelukkig worden makkelijker dan lucht- en ruimtevaarttechniek studeren), over Micha Wertheim (een ode aan het menselijk vermogen tot conceptuele zelfoverschatting), over vleesvervangers, een karakterschets van mensen die zich aangesproken voelen wanneer de vacaturetekst meldt dat de ideale kandidaat gevoel heeft voor “bestuurlijke verhoudingen” (misschien is dit het moment voor een zeer ongepaste vergelijking met de Nazi’s), een column over Westlanders, een Waar is Wally (zie jij iets over het belang van onderzoek?), over waarom een WK veel leuker is als Nederland zich niet kwalificeert, over mensen die denken dat als change management je vakgebied is je zelf ook wel heel verandergezind zult zijn (alsof vinologie en alcoholisme synoniemen zijn), over mensen die vroeger dingen uit principe niet deden en diezelfde dingen inmiddels in principe niet meer doen, een column over wie er toch in dat dorpje op de top van Mount Stupid woont, een column over wat we allemaal niet bereid zijn te doen en op te geven in het kader van nog meer ‘betaalgemak’, of een column over mensen die systemen respecteren.

En dan zeggen dat het je een genoegen was, nog een keer achterom kijken, en weten dat het zo goed is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s