Willem is rauw maar goed verteerbaar

Afgelopen zaterdag verscheen de eerste editie van Willem, de glossy van de Nederlandse Hells Angels. Een eerste oordeel.

Willem maakt een stevige eerste indruk door het zware papier (waarschijnlijk 160 gram) en het opgeruwde omslagmateriaal. De beperkingen in het kleurgebruik – rood, een klein beetje wit en veel zwart – onderstrepen de stoere look & feel. Dit is een blad voor mannen, geen mietjes. Op de cover ontbreekt opvallend genoeg het internationale logo van de Hells Angels. Gewaagd in termen van herkenbaarheid, maar het maakt Willem wel laagdrempelig. De keuze voor biker girl Samantha zal de losse verkoop zeker geen kwaad doen.

Dan de binnenkant. Ook die doet plezierig en verzorgd aan. Willem is ruim opgezet, met een enthousiaste regelafstand, veel beeldmateriaal en ruige quotes.  Ook de inhoud is prima op orde, met een goede mix van achtergrondverhalen, actualiteiten (“Eagle Eye Maarten over … de Arabische lente) en human interest.

Een korte rondgang.

De rubriek Mijn Motor & Ik was onvermijdelijk maar daarom niet minder interessant. Het verhaal van Fat Fuck Fransje geeft een mooie inkijk in de band tussen Angel en machine. “Vrouwen zijn vervangbaar, this baby is unique. En helemaal zelf ingereden, haha.”

Oud-politiecommissaris Gerben Majoor ging in op de uitnodiging om in face2face met zijn oude kwelgeest ‘Prikke’ Perry terug te blikken op de roerige jaren negentig, toen de twee verwikkeld waren in een strategisch kat en muisspel rond de import van namaak Panini-voetbalplaatjes. Onthullend: Majoor en Prikke respecteerden elkaar “toen al als mens en professional” en de commissaris schoof “op persoonlijke titel” meer dan eens aan bij de lentebarbeque van Chapter Noordwijk. “Uit integriteits- en veiligheidsoogmerk” nam hij zijn eigen bier en vlees mee, dat wel.

Leuk gevonden is de Prospect of the Week, waarin bikers met aspiraties zichzelf mogen aanprijzen. In het openingsnummer de guitige Mike, die graag een biertje lust, net zo makkelijk incasseert als uitdeelt en stiekem hoopt op de bijnaam Mad Dog.

De van oorsprong Venezuelaanse ‘outlaw style icon’ Pepe da Silva is verantwoordelijk voor de rubriek Bikers Bare Essentials, een charmant allegaartje van aanwijzingen voor leeronderhoud, juridische tips (“bij een staandehouding mogen die fokking cops geen vragen stellen over eventuele betrokkenheid bij een strafbaar feit”) en een concertagenda.

Minpuntjes zijn er ook.

De berichten van de verschillende Chapters van Hells Angels Holland doen oubollig aan. De bar- en afwasdiensten, verjaardagen en wist-u-datjes zijn niet interessant voor buitenstaander en waren bij ter perse van het eerste nummer gaan waarschijnlijk al achterhaald.

De internationale rubriek 18 Around the Globe is goed bedoeld maar had niet mogen verschijnen zonder een fatsoenlijke redactieslag. Door het slechte Engels is de bijdrage van Andor van het Hongaarse Angels filiaal nauwelijks te volgen. Een gemiste kans.

Onnodig ruw ten slotte is Fallen Angels, waarin leden die een ‘bad standing’ (oneerval ontslag) hebben gekregen nog een trap na krijgen. Het toepassen van het principe van hoor en wederhoor had de makers van Willem gesierd.

Eindoordeel: een dikke 7

Willem is een uitgave van Vanderzondebok Publishers Zoetermeer / Rotterdam / Capelle aan den IJssel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s